บทที่ 90 30 อีกชีวิต

“อ้อยหวาน” เสียงนี้ดังขึ้นพร้อมมือของใครบางคนมาฉุดรั้งช่วยฉันที่กำลังจะล้มลงพื้น

“ขอบคุณนะคะ” เอ่ยขอบคุณทั้งที่ยังไม่ได้หันมองคนที่แสดงน้ำใจช่วยเหลือ แต่ก็น่าแปลกใจที่เขารู้จักชื่อของฉัน

“เป็นอะไรหรือเปล่า ทำท่าเหมือนจะล้ม” เมื่อมองจึงเห็นว่าเธอคือใคร

“ไม่รู้เหมือนกัน หลายวันมานี้ชอบเวียนหัว”

“พ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ